سرو آزاد

سازهای کوبه ای را که کنار بگذاریم ٬ این احتمالا قدیمی ترین سازی است که بشر ساخته . شوفار (به ضم ش )یا همان شیپور خودمان  یک شاخ قـوچ است  که پس از خارج کردن مغز استخوان و تعبیه یک حفره در انتهای آن آماده میشود .

اولین بار که به پارک ملی خجیر رفتم ٬ یکی از دوستان انجمن حمایت از یوزپلنگ قبول زحمت کرده و ما را همراهی کردند که همینجا از ایشان تشکر میکنم . از کوه باغ شاه جاجرود ( خجیر) بالا رفتیم و بعد پایین آمدیم و داخل دره انجیری شدیم . (بعدا مفصل درباره خجیر می نویسم .) همانجا بود که یک جفت شاخ سالم قوچ پیدا کردم و به خانه آوردم . چون شاخ ها نسبتا کهنه بود مغز داخل آن کاملا خشک شده بود و دردسر زیادی نداشت . کمی از انتهای شاخ را بریدم و با یک مته ۵ آن را سوراخ کردم . شوفار آماده شد.  داخل آن دمیدم و به صدای اسرار آمیز و حزن انگیز آن (حداقل به گمان خودم) گوش دادم .

این ساز برای کلیمیان ارزش زیادی دارد و در دوتا از اعیاد بسیار مهم نواخته میشود. در زمان های عتیق برای اعلام اول ماه نیز نواخته می شد . این صدا همچنین یادآور مراسم قربانی حضرت اسحق ( یا به روایت مسلمانان حضرت اسماعیل) میباشد. کشور یمن روزگاری دارای یهودیان بسیاری بوده است و شوفار یمنی هنوز هم از بهترین انواع شوفار است.

شرح عکس : نوازنده شوفار یمنی در اورشلیم

مطالب مرتبط:

فیلمبرداری در سرخه حصار

روزنگار