سرو آزاد

از کیش برگشتم . خیلی زیبا بود . دوازده سال بود که نرفته بودم . روی اسکله تفریحی یا قایق که می ایستادی ٬ می شد گله های ماهی را ببینی . حتی توی آب هم که رفتم ماهی های راه راه زرد و مشکی دور و برم می پلکیدند .  آب بسیار شفاف بود . خدا کند خلیج فارس همیشه نیلگون بماند .
بازارهای خیلی خوبی هم داشت و اگرچه همیشه مرغ همسایه غاز است ولی فکر کنم اگر از بازارهای دوبی بهتر نباشد حداقل با آنها برابری می کند .
بالاخره کیش خیلی خیلی قبل تر از دوبی مرکز تجارت بوده است . داستان سعدی و بازرگان را که به خاطر دارید ؟

"بازرگانی را شنیدم که چهل شتر بار داشت و صد و پنجاه بنده خدمتکار . شبی در جزیره کیش مرا به حجره خویش در آورد ... "  و بالاخره تا آنجا می رسد که   "... گفت چشم تنگ دنیا دار را / یا قناعت پر کند یا خاک گور"

محل کار ما سمیه است . امروز (۱۳ آبان) هرکس از این دور و بر ها  رد می شود به هر عنوانی چیز سبز رنگی دستش یا توی کیفش باشد ٬ یا یک وقت چیزی از دهنش بپرد بازداشت می شود .

به احتمال زیاد در رقابت بین گوسفندان و جانوران وحشی برای تعلیف در مراتع و عرصه های طبیعی گوسفندان اهلی همیشه برنده اند . آیا جایگزین کردن عادت استفاده از گوشت گاو به جای گوسفند در بین مردم ٬ به محیط زیست کمکی نمی کند ؟ گاوها بر خلاف گوسفند ها اغلب در گاوداری ها ی صنعتی تغذیه می شوند و به مراتع آسیب کمتری می رسد . من که تا حالا گله گاو در حال چرا ندیده ام !  

بالاخره کمی باران آمد . اگرچه فکر کنم تاثیری نداشته باشد . ولی خدا را شکر . روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه (زمان ناصرالدین شاه) را که می خوانم مکرر به جملاتی مثل این برخورد می کنم: "چهار روز است که باران اتصالا می بارد ! " ... حالا چرا اینطوری شده نمی دانم . انشاء الله که ختم به خیر شود . گاهی فکر می کنم اوضاع خیلی خراب تر از آنی است که فکر می کنیم ! نسل های آینده که به جای خود ! آدم نگران سرنوشت بچه هایش هم می شود .

در این خشکسالی و هیاهوی ترافیک هنوز که هنوز است عجب آبی دارد این قنات مستوفی  یوسف آباد ! آدم امیدوار می شود !!

روزها به طرز عجیبی کسالت بار ٬ یکنواخت  شده است . فروش فیلم تهران طبیعت به یغما رفته هنوز در پیچ و خم اداری است . باکی نیست .  یک دوبلور امروز دوبله میکند یک سال بعد پولش را می دهند٬ ما که جای خود داریم. نباید توقع بی جا داشت . هنوز چیزی قطعی نیست  ولی به اندازه ای پالس های مثبت دریافت کرده ایم که بتوانیم فیلم بعدی را شروع کنیم .

سد ماملو را آبگیری کرده اند قسمتی از جاده ی آسفالته ای که از اولش هم نباید می کشیدند زیر آب می رود یا زفته است ٬ دارند یک جاده دیگر  می کشند . نمی دانم از این پارک ملی چه چیزی قرار است بماند .

خیلی از وبلاگ نویسان سبز دیگر نمی نویسند یا کمتر می نویسند . نمی دانم از بس نوشته اند خسته شده اند ؟ چیز تازه ای برای نوشتن نمی یابند ؟ درگیر هم و غم زندگی شده اند ؟ نوشتن را بیهوده دیده اند ؟ از بعد از انتخابات افسرده شده اند ؟ وبلاگشان فیلتر شده ؟ وبلاگ نویسی یکنواخت شده و حوصله شان سر رفته ؟  یا ترکیبی از بعضی موارد یا همه موارد فوق .  به هر حال شکی نیست که  نوشتن فضای باز می خواهد .  برای همه ی دوستانی که همچنان می نویسند آرزوی موفقیت دارم . برای آن هائی هم که قبلا می نوشتند و دیگر نمی نویسند آرزوی موفقیت و بازگشت دوباره دارم . از همه چیزهای زیادی یاد گرفتم . اگرچه همه چیز خیلی نا امید کننده به نظر می رسد ولی تا شقایق هست زندگی باید کرد .

اعلام کرده اند برای سیزده آبان مجوزی صادر نشده . سرتان را پائین بیندازید برگردید خانه !

هشتم حشوان پس فردا سال مادر بزرگ است . متولد ۱۲۷۸ شمسی در محله کلیمیان تهران . بی سواد .آخرین فرزند شش ماهش بود که همسرش فوت کرد . مادر بود و نه سر عائله قد و نیمقد که لابد زبان حال همه شان این بود که : مرا باشد از درد طفلان خبر / که در طفلی از سر برفتم پدر
بچه ها همه بزرگ شدند و همه کارو کاسبی و خانواده .
دیگر تنها نشانی که از کلیمیان در این محل مانده است دو تا کنیسا ست که به عنوان میراث فرهنگی سرپا مانده و یک بیمارستان با هیئت مدیره ی کلیمی که در محل یکی از کنیساها ی قدیمی برپا شده بود و حالا تقریبا فقط به هم وطنان مسلمان خدمت می کند . همین

این هم به یاد مادر بزرگ